Της Φωτεινής Μπακαδήμα
π. Βουλευτής Β’ Πειραιά ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
Αυτές τις μέρες στη Βουλή έχει ξεκινήσει η συζήτηση της Συμφωνίας μεταξύ του Υπουργείου Υγείας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για την παιδική παχυσαρκία. Μια συζήτηση που έρχεται λίγους μήνες μετά τη βράβευση της χώρας μας από τον ΟΗΕ για την επίδοσή της στην πρόληψη των χρόνιων νοσημάτων.
Καταρχήν, οφείλω να αναγνωρίσω της σημασίας κάθε διεθνούς αναγνώρισης που αναβαθμίζει το γόητρο της πατρίδας μας. Ωστόσο, ας δούμε λίγο πίσω από τους πομπώδεις τίτλους των δελτίων τύπου και τις αίθουσες τελετών της Γενεύης.
Η υγεία έχει ταξικό πρόσημο
- Η παιδική παχυσαρκία δεν είναι ένα απλό ιατρικό στατιστικό στοιχείο· είναι ένα βαθύτατα βιοπολιτικό ζήτημα που αντανακλά πλήρως τις κοινωνικές ανισότητες. Στην Ελλάδα, οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και οι πρωτιές μας στην Ευρώπη θλιβερές.
Στις γειτονιές της Β’ Πειραιά —στο Πέραμα, στη Νίκαια, στον Κορυδαλλό, στο Κερατσίνι, στη Σαλαμίνα— το πρόβλημα δεν λύνεται με επικοινωνιακά βραβεία. Λύνεται με:






