Η δημοτική αρχή του Πειραιά με μια ολιγόλογη ανακοίνωση γνωστοποίησε την απομάκρυνση του ενός από τους «φοίνικες- κάδους» στο Πασαλιμάνι και προανήγγειλε την απομάκρυνση και του δεύτερου στη συμβολή των οδών Βασ. Γεωργίου και Καραίσκου.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ότι στην ανακοίνωση αναγνωρίζονται τα εξής σημεία:
1. Οι δύο «φοίνικες- κάδοι» αποτελούσαν «ζητήματα που επηρεάζουν την εικόνα και τη λειτουργικότητα της πόλης» και ως τέτοια κρίθηκε αναγκαίο να αντιμετωπιστούν και αποφασίστηκε να απομακρυνθούν.
2. Η κατασκευή που απομακρύνθηκε από το Πασαλιμάνι «παρέμενε ανενεργή επί σειρά ετών, χωρίς να εξυπηρετεί πλέον κάποιον σκοπό, ενώ καταλάμβανε κοινόχρηστο χώρο, καθιστώντας αναγκαία την απομάκρυνσή της».
«Τις προσεχείς ημέρες θα απομακρυνθεί αντίστοιχη κατασκευή από τη συμβολή των οδών Βασιλέως Γεωργίου και Καραΐσκου. Στόχος είναι οι κοινόχρηστοι χώροι να παραμένουν ελεύθεροι, λειτουργικοί και διαθέσιμοι προς χρήση από όλους τους πολίτες», αναφέρεται, ακόμα, στην ανακοίνωση του Δήμου Πειραιά.
Γεγονός ότι εδώ και χρόνια αυτοί οι περίφημοι μεταλλικοί φοίνικες, που είχαν τοποθετηθεί επί δημαρχίας Παναγιώτη Φασούλα, δεν εξυπηρετούσαν τον σκοπό τους, αν και αρχικά είχαν παρουσιαστεί ως μια πρωτοποριακή τεχνολογική λύση στη διαχείριση των απορριμμάτων, καθώς αποτελούσαν ένα ρομποτικό σύστημα συλλογής και συμπίεσης απορριμμάτων.
«Πρόκειται για ειδικούς κάδους, οι οποίοι μοιάζουν εξωτερικά με φοινικόδεντρα και δέχονται μεγάλες ποσότητες απορριμμάτων που αντιστοιχούν στο περιεχόμενο 20 με 30 συνηθισμένων κάδων. Όταν οι κάδοι ρομπότ γεμίσουν, ενημερώνουν αυτομάτως την ειδική υπηρεσία του Δήμου μέσω ενός control room, συμπιέζουν το περιεχόμενό τους και αθόρυβα το αδειάζουν στο όχημα του Δήμου (απορριμματοφόρο). Αμέσως μετά, ο κάδος πλένεται και απολυμαίνεται αυτόματα χωρίς να ρυπαίνει το περιβάλλον, αφού είναι συνδεδεμένος με το δίκτυο ύδρευσης και αποχέτευσης», αναφερόταν τότε.
Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής, η προμήθειά τους ξεκίνησε να γίνει το 2008 και μετά από διαγωνισμό αγοράστηκε ο πρώτος «κάδος- φοίνικας» αντί περίπου 45.000 ευρώ. Όμως, ένα χρόνο αργότερα κινήθηκαν διαδικασίες για την αγορά και άλλων, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από την τότε αντιπολίτευση στον Δήμο τόσο για την επιλογή της διαδικασίας όσο και για τις τιμές αγοράς.
Τελικά, η προμήθεια δεν προχώρησε πέραν των τριών πρώτων- και τελευταίων- κάδων. Ο ένας είχε αγοραστεί από τον Δήμο και οι άλλοι δύο φαίνεται ότι ήταν προσφορά γνωστού επιχειρηματίας της πόλης.
Για το ιστορικό της υπόθεσης μπορείτε να διαβάσετε:
• Το δημοσίευμα της ιστορικής στήλης της "Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας" «Ο ιός» πατώντας εδώ
• Ανάρτηση του zougla.gr και του πειραϊκού site PiraeusPress
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου