Η τραγωδία εκτυλίχτηκε αμέσως μετά το τέλος του ντέρμπι της 20ης αγωνιστικής της Α’ Κατηγορίας μεταξύ του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ, στο οποίο οι ερυθρόλευκοι θριάμβευσαν με το εντυπωσιακό 6-0!
Οι φίλοι του Ολυμπιακού πανηγυρίζοντας, ενθουσιασμένοι αρχίζουν να αποχωρούν από το γήπεδο! Τα παιδιά της Θύρας 7 κατεβαίνουν με ενθουσιασμό τα σκαλιά προς την έξοδο για να πάνε γρήγορα στη Θύρα 1 και να αποθεώσουν τα ινδάλματά τους καθώς θα φεύγουν από το γήπεδο.
Και τότε συμβαίνει το μοιραίο. Οι πρώτοι που φτάνουν στην έξοδο βλέπουν τα τουρνικέ να βρίσκονται στην θέση τους και η μεγάλη σιδερένια πόρτα να είναι κλειστή ή κατ’ άλλους μισάνοιχτη. Κάποιοι πηδάνε πάνω από τα τουρνικέ και βγαίνουν προς τα έξω προσπαθώντας να ανοίξουν την βαριά μεταλλική πόρτα.
Όμως, οι περισσότεροι εγκλωβίζονται στα μεταλλικά τουρνικέ και ο συνεχίζει να κατεβαίνει φωνάζοντας χωρίς να αντιλαμβάνεται τι γίνεται μπροστά και κυρίως χωρίς να μπορούν να ακουστούν οι εκκλήσεις για να σταματήσουν.
Το ρολόι δείχνει 5 παρά 2 και η χαρά μετατρέπεται σε θρήνο. Κάποιοι αστυφύλακες καταφέρνουν να "ξεριζώσουν" ένα από τα τουρνικέ και να απεγκλωβίσουν έτσι αρκετό κόσμο. Νεκροί και τραυματίες μεταφέρονται στο Τζάννειο. Οι συγγενείς αναζητούν τους δικούς τους ανθρώπους, εκατοντάδες φίλαθλοι ψάχνουν τους φίλους τους. Οι πρώτοι νεκροί αναγνωρίζονται.
Ο αριθμός των νεκρών θα φθάσει τους 21 ενώ θα υπάρξουν και 55 τραυματίες.
Όλη η Ελλάδα, φίλαθλη και μη, πενθεί. Οι οπαδικές προτιμήσεις υποχωρούν μπροστά στη μεγαλύτερη τραγωδία του ελληνικού αθλητισμού.
Η μνήμη των 21 αδικοχαμένων φιλάθλων τιμάται κάθε χρόνο από τους παράγοντες, τους παίκτες, την τεχνική ηγεσία και τους φίλους του Ολυμπιακού.
Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης τελέστηκε και φέτος, το Σάββατο 7/2, στο γήπεδο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», το ετήσιο μνημόσυνο για τα 21 θύματα της τραγωδίας της Θύρας 7.
Η επιμνημόσυνη δέηση που τέλεσε ο μητροπολίτης Πειραιώς, Σεραφείμ, πραγματοποιήθηκε παρουσία του δημάρχου Πειραιά, Γιάννη Μώραλη, του προέδρου της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Ευάγγελου Μαρινάκη, των προέδρων της ΚΑΕ Ολυμπιακός, Παναγιώτη και Γιώργου Αγγελόπουλου, του προέδρου του Ερασιτέχνη Ολυμπιακού Μιχάλη Κουντούρη, μελών της Διοίκησης της ΠΑΕ Ολυμπιακός, σύσσωμου του ποδοσφαιρικού τμήματος, όλων των τμημάτων των Ερυθρόλευκων, καθώς και πλήθους κόσμου.
Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Δήμου Πειραιά, στην πλατεία Θυμάτων Θύρας 7, από τον κ. Μαρινάκη, τον κ. Μώραλη, τους δημάρχους Δάφνης – Υμηττού Νικόλαο Τσιλίφη, Νίκαιας – Αγίου Ι. Ρέντη Κωνσταντίνο Μαραγκάκη και τον πρόεδρο του Συνδέσμου Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Ολυμπιακού Πειραιώς, Γιάννη Γκαϊτατζή. Στεφάνι κατέθεσε και η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά.
Την τελετή πλαισίωσε η Φιλαρμονική Ορχήστρα Πνευστών του Δήμου Πειραιά.
«Σήμερα είναι ημέρα μνήμης και τιμής για τον Πειραιά, για την οικογένεια του Ολυμπιακού και για όλους τους Έλληνες φιλάθλους. 45 χρόνια μετά το τραγικό δυστύχημα της Θύρας 7, δεν ξεχνάμε ποτέ τα 21 θύματα και κρατάμε ζωντανή τη μνήμη τους.
Ταυτόχρονα, η σκέψη μας αυτές τις ημέρες είναι και στα 7 νέα παιδιά του ΠΑΟΚ που χάθηκαν πρόσφατα. Θερμά συλλυπητήρια στις οικογένειές τους και στην ομάδα τους, με την ελπίδα ότι παρόμοιες τραγωδίες δεν θα ξανασυμβούν ποτέ σε Έλληνες φιλάθλους», ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης.
Οι δίκες
Ο ίδιος πρόσθεσε ότι «ως Ολυμπιακός και ως Πειραιάς, το παράπονό μας παραμένει ότι ποτέ δεν βρέθηκαν οι υπεύθυνοι και δεν αποδόθηκαν ποτέ οι ευθύνες για το δυστύχημα της Θύρας 7. Αυτό πικραίνει όχι μόνο τις οικογένειες των θυμάτων, αλλά και ολόκληρη την πόλη μας»
Σε αυτό το σημείο να πούμε ότι το πρώτο δικαστήριο έγινε τρία χρόνια μετά την τραγωδία. Κατηγορούμενοι ήταν πέντε θυρωροί του γηπέδου, ο τότε διευθυντής του σταδίου και τέσσερις αστυνομικοί. Μετά από διαδικασία 16 ημερών στις 14 Μαρτίου 1984 το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά επέβαλε ποινή φυλάκισης 10 ετών σε κάθε θυρωρό ενώ οι άλλοι πέντε αθωώθηκαν. (Πηγή: εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ» φ. 15.3.1984)
Ωστόσο, αυτό που είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όπως αναφερόταν σε εφημερίδες της εποχής («Αθλητική Ηχώ» φ. 16.3.1984) και επισημαίνεται στη «Βίκιπαίδεια» είναι ότι στη διάρκεια της δίκης αναδείχθηκαν τα κατασκευαστικά λάθη του γηπέδου, ωστόσο αυτό δεν απασχόλησε το δικαστήριο, διότι τα σχετικά αδικήματα ήταν πλημμελήματα και είχαν παραγραφή λόγω παρέλευσης πενταετίας από την κατασκευή του γηπέδου. Μάλιστα, τα κατασκευαστικά προβλήματα είχαν δώσει προειδοποιήσεις, καθώς πριν από το συμβάν του 1981, υπήρξαν δύο συμβάντα με τραυματίες, αλλά χωρίς θανάτους, το 1973 και το 1980.
Μετά την καταδίκη τους οι πέντε φύλακες άσκησαν έφεση και αφέθηκαν ελεύθεροι.
Η δίκη σε δεύτερο βαθμό έγινε στο Τριμελές Εφετείο το 1986 και οι πέντε φύλακες αθωώθηκαν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου